hayat bazen okadar zordur ki anlatması ,yaşaması altından kalması.Bu zorlukları çocukluğumuzdan süre gelen olayları çok yaşadık.Hayat bazen yüzümüzü güldürdü ama çoğu zamanda ağlattı.Evde birbirine sarılan birbirimizden güç aldığımız üç kişiydik.Kendimizi çoğu zaman uçururum kenarından döndürdük hep daha iyisi olacak diye hayata her seferinde yeniden umutla baktık.Bu zamanlara güçlü olarak biz böyle geldik. Bazı olaylar bazı şeyleri değişti.Bu gruba üye olan arkadaşları çok iyi anlayabiliyorum.Evet şu anda kiloyla çok fazla sorunum olamasada çocukluğum ve gençliğim kilolu hallerimle geçti.İlk okul çağlarında o bilenen tekerlemeler,ortaokul çağlarımda dahada arttı.Hatta kiloluyum diye yapamam diye halk oyunları grubuna bile alınmadım.Sadece ön yargırla yaklaşan öğretmenime ne kadar dil döksemde bir kere bile olsun derdimi anlatamadım.Sonuçta şişmandınız ve hiçbir şey yapamazdınız. Ortaokulan son senesi yıl sonu gösterilerimiz vardı.Ben halk oyunları konusundan sonra hiç bir şeye katılmadım.Daha sonra arkadaşla konuşurken taklit yapmamı önerdi.Kendime uygun ama herkesin çok hoşuna gidecek bişey bulduk.Şeçmelerde tiyatro salonuna gittik.Bende katılmak istiyorum dedim öğretmenime ve takliti neye çıktıbaşladım çok hoşuna gitti ve bana gülen özlerle bakarak en güzelini yaptın ceyda dedi... Provalardan sonra gösteri günü geldi çattı.Sahneye çıktım ve karlar düşer şarkısıyla gözümde aslında bana uymayan(numaralı gözlükle) sevgili Akrep Nalan'ı taklit ettim.O anda herkesin beğenisini kazandım beni halk oyunlarına almayan öğretmenim ne düşündüğünü hala çok merak ediyorum.. Lise zamanları gerçekten sordu yeni arkadaşlıklar yeni sınıf ve ben kilolarımla hala aynıydım.Arkadaşlık kurmam çok zor oldu.Dışlanmış gibi hissettim kendimi ...19 Mayıs çalışmalarına gene aynı sebebten alenirdim beden dersinde hep sınıfta nöbetçi olurdum..Okuldaki şişmanım diye voleybol maçlarına alınmazdım.Oysaki voleybolu çok güzel oynardım ama anlatamazdım. yıllar sonra rahatsızlığımdan dolayı geçirdiğim ameliyattan,iş hayatı uzun çalışmalar derken kilolarımı verdim.Aslında birazda inat ettim.O zamanlar ne bu ameliyatlar vardı nede bu kadar kiloya etken olaylar vardı... Çocukluğunda zayıf geçiren kardeşim bazı nedenlerden dolayı hızla kilo almaya başladı.O zamanlar belki anlayacak yaşta değildi belki takmıyor gözüküyordu aslına için için takıyodu. Şimdi ise çok rahatsız olduğunu biliyorum yeni yeni söylüyor içindekileri ama aslında seneler önce başladı bu rahatsızlığı,biliyorumki kolay şeyler yaşamadı.ortaokul yılları,lise yılları derken üniversite ve kiloları yüzünden yaşayamadı duygular vardı hayatında geleceğe dair izi olmmayan yaşam yollarında geçmeye çalıştıt hep. Hayatına şimdi bir umut geldi yaşam sevinci geldi görebiliyorum gözlerinden her kelimesiyle anlayabiliyorum hayallarini tanıyabiliyorum. Ama hala onun için hayat acımasız zor biliyorum .Oğlum var 5 yaşında teyze özledim seni dediğin gel diyoorum fakat melda akşamın karanlığında geliyor kimse halini görmesin diye.Gözleriyle kimse süzmesin diye kaçarak geliyor.Oğlum şişman teyzem geldi deyip sarıldığında bile aslında içinden neler geçiyor tahmin edebiliyorum. Ben bu yazıyı yazarken gruptaki tüm arkadaşların ve kardeşimin neler yaşadığını çok iyi anlıyorum. SON SÖZ OLARAK HAYATIMDA DEĞERLİ VARLIĞIM KARDEŞİM CAN YOLDAŞIM,ARKADAŞIM,SIRDAŞIM HERŞEYİM OLAN MELDA'YI BEN KİLOLARI YÜZÜNDEN VE KİLOALRININ DOĞURACAĞI HASTALIKLARDAN DOLAYI KAYBETMEK İSTEMİYORUM....KAYBETMEK O KADAR ZORDURKİ YAŞAYAN BİLİR.ŞU ANDA ANANEM KANSER HASTASI VE HERGÜN ÖLÜMLE YÜZYÜZE AMA KAYBEDİYOSUNUZ ONUN VERDİĞİ ACI KALBİNİZDE ÇOK SANCILI ANLATMASI GÜÇ ÜSTÜNE KARDEŞİMİN BÖYLE YAŞAM SÜRMESİ ZORUNDA KALMASI VE HERGÜN ÇÖKEN MORALLE YAŞAMASI BENİ DAH AÇOK KAHREDİYOR..... SİZLERİ SIKTIYSAM ÖZÜR DİLERİM.AMA DUYGULARIMI PAYLAŞMAK İSTEDİM.